9/7/2009 - Ben neleri sevmişim..

bir şubat sabahına uyandığında
ben yokum...yok oluyorum
yalnız adını bildiğin
uzak bir yerde
daha söyleyemeden son sözümü
üşüyen ellerimi ısıtmak için
kulaklarımda çınlayan
sesine sokuluyorum
bir kedi aymazlığında
kuzum ben.. ben gidiyorum

bir şubat sabahı, sen görmesen de
uzak bir yerlerde birisi
seni düşünür,
seni söyler kendi kendine, sevda bu ya
elinde bir gonca gül
dilinde sevda türküsü
seni öpercesine öptüğü gülü
bırakır donmak üzere olan bir suya


bu gidiş senin için sana göre
yoksa benim ummanımda boğulacaksın
ıssız sokaklarımda
karanlık dehlizlerimde
kimsesiz bir çocuk gibi kaybolacaksın
gücüm yetmiyor sana-korkarım-
düşüp elimden, paramparça dağılacaksın
belki de bir kaçış bu, tam bana göre


seni, körkütük sarhoş bir hüznün
sızmaya yüztutmuş sularına bırakıp
gidiyorum..
sensizlikten bile çekip elimi..
yaşanmışı defnedip senin ülkene
kirli mendilime sardığım
ve duygularımla ilmek attığım
yaşanmamışı yanımda götürüyorum


belki yarım kalır şiirler
dilinde can verir belki bir sevda türküsü
bir poyraz eser düşürür umutları
astığın yerden..
sen pembe hayallerine sarılıp sımsıkı
nefes nefese koşarken maviliklerine
ve sıcacık bir aşina bakış dolarken iliklerine
fışkıran gözyaşımdır her adımda
bastığın yerden..


hayat, öksüz anılar, zaman ve sen
benim için yoktunuz zaten
hiç varolmadınız
ve bu yokluk içinde
hiç yorulmadınız
neymişim ki ben; ne sanmışım kendimi
anladım ki el de yaman, bey de yaman
cehennem dünyada olmaz bilirdim
ateşlerde yanmadayım el-aman
say ki; bir nefes sigarada üflediğin duman


sahilde bir akşamüstü
yalnız yürürken çıplak ayaklarınla
gözlerini gönder
gidebildiği kadar uzağa
düşünme hiçbirşeyi, sadece bil ki
ben ufkun en kızıl noktasındayım
dalgalar üzerindeki yakamoz benim
güvertede sigara içen
uzaklardan duyduğun hüzzam şarkıda
üç yaşında bir çocuğun
manalı bakışlarında ben varım
ekmeğinde aşında
gördüğün, duyabildiğin
hissettiğin herşeyde
ağlasan gözyaşında
bir kabustan uyansan kan-ter içinde
ben varım hemen yanıbaşında


dudağıma ateş düştü memnu geceden
bir yağmur damlasında sımsıcak
dil mahsur kalmasaydı içerde
gecikmiş bir aşkı haykıracaktı
gitmek..oysa ki
gömleğimin cebindeydi niceden
sesindeki esrarın gözüme çektiği perde
hani nerdeyse, beni caydıracaktı



zaten hiç olmadın ki
doğruysa; bir adını bilmiştim
bir sesin çınlamıştı kulaklarımda
cümle alem bir oldu da susturamadılar
ben senden çok önceleri
hayata yenilmiştim
adın ve sesin
ikisi bir oldu da
sessiz çığlığımı bastıramadılar


sözüm geçseydi parmaklarıma
adını avuçlarımda sıkmayacaktım
demiştim sana
bir oyundu bu iki kişilik
bir oyun olmaktan çıkmasaydı
ben bu oyundan çıkmayacaktım
sanki..bir kez tutsam elini
inan ki..sonsuza dek
acıkmayacaktım
işlemeye başladın
iliklerime tırnaklarıma


belki bir akşamüstü sahilde
martı seslerine karışır sesim
bir simitci çocuğun gözlerinde olurum
bazen ılık rüzgarlara karışıp
saçlarını dağıtır, koklar nefesim
içinde bir yer sızlar apansız
arasan da bulamazsın beni beyhude
ben seni, annenin dizlerinde bulurum
bir gemi kalkar limandan
acı siren sesiyle zamansız
seni gecenin esmer denizlerinde bulurum
gözlerinin dalıp gittiği noktaya
bir derviş misali atıp postumu
pişmanlığın dehlizlerinde bulurum
lütf-u ilahi olan sevdam adına
bırakıp düşmanımı, hem de dostumu
gözlerinden süzülen nur tanelerinin
yanağına çizdiği izlerinde bulurum


cümle sevda sözcükleri hep canana yazılır
bilmem ki sen bana, canan mısın can mısın
yoksa damarlarımda akan kan mısın
sular akar köprülerin altından
an gelir anlaşmalar bozulur
alem benden bilir de
karagümrüğü yakan mı yaktıran mısın
gecelere kan düşer
bir infilak bozar sükutu
yüreklere figan düşer
umutlar üryan düşer
toprağa bir can düşer
ey sevgili,
bre canan...
mermiyi sıkan mı, sıktıran mısın


gözlerim bir an değseydi gözlerine
ses, şekil ve renk
anlamını yitirecekti
ellerini avuçlarımda tutsaydım
kızarsaydı parmaklarım sıcaklığından
varlığa can veren ahenk
seni de beni de bitirecekti
yorgun yüreğimi bir gece ah
dizlerinde uyutsaydım


sahipsiz bir gonca gülün
bir buse kondurduğum yerinden
kan damlar..
sisli bir şubat sabahında
yapraklar birbirine sarılmıştır sımsıkı
ve gül ağlar senin için
ama sessiz, ama derinden

anladım ki dokunduğun şeyleri sevmişim
uzaklarda yaşadığın yeri sevmişim
üstüne gölgen düşen herşeyi
ve senin üzerine düşen gölgeyi sevmişim
çaresizlik tutmuş köşebaşını
duygularda din, iman kalmamış
sana dair olanları sevmekten
heyhat..
seni sevmeye kuzum, zaman kalmamış...

                                             Fikret Polat..

23/8/2007 - Git..

Git.. Git..

Ellerini ödünç bırak öyle git..
Git..
Gülüşünde ki sıcaklıkta erisin yine ruhum..
Git..
Gözlerindeki derinliği bana bırak olur mu,
Bana yaşattığın güzelliklerin bende saklı kalacaksa,
Git..
Yalnızlığımda yaşarken sensiz..
Nasıl girdiysen bir bilinmezle dünyama,
Öyle bilinmez bir sessizlikle git..
Geldiğinde güller açmıştı ya gönül bahçemde,
Bilirim ki tarumar olacak şimdi..
Ama olsun.. İstiyorsan bırak git..

Git..
Ardına bakmadan , soluksuz..
Yalnız gülüşün,öpüşün ve o tatlı sukünun kalsın bende..
Hadi git.. yolun açık olsun..
Gönlün huzurla dolsun..
Git hayatımın huzuru ,
Git son heceyi okumadan,
Ardına bakmadan..
Git   ama ..
Git..
    me.........

30/7/2007 - Seni İçimden Terkediyorum..

23/7/2007 - SensizLiqin Sarho$Luqu AyıLmıyor..

Sen yine umutsuzLuk qirdabında debeLenirken, dü$ünceLer aLıp ba$ını qitmi$ken,
ben neLer yapıyorum böyLe?
Yine hüsran mı qözüküyor sevqiLi yıLdız faLLarımızda, yoksa faLcıLar asLında hic bir $ey biLmiyor da, kaderimizi her dakika ben mi deqi$tiriyorum?
NeLer oLuyor sevqiLi, yine neLer oLuyor?
Ya$am kadar kücük bu mektupLar sana boL qeLirken,
yüreqimiz kadar, umutsuzLukLarımız, acıLarımız kadar büyük oLan bu sevda niye bize dar qeLiyor?
PayLa$amadıqımız ne sevqiLi, neyin kavqasını yapıyoruz?
Bu sevqi ya$antımıza büyük, yüreqimize kücük mü qeLiyor artık?
Birbirimizi sucLamayı terkedeceqimiz vakit qeLecek mi, yoksa bu terkedi$ten sonra biz zaten oLmayacak mıyız?

$ekerimiz mi bitti a$kım, artık yürek tatLarımıza yetmiyor muyuz?
Cıkarıp atmaLı mıyız yoksa üstümüzden bir eLbise qibi bu a$kı?
AyrıLık Lafı sakız oLmu$ken aqzımızda, hem de artık $ekeri biLe bitmi$ken, daha ne kadar ciqnemeyi sürdüreceqiz?
Sen bu sevqiyi haketmiyor musun sevqiLi, biz birbirimizi haketmiyor muyuz?
Bu kısır dönqü bizi nerde birLe$tirir ki, bizim icin orta yoL ortak yoL yok mu sevqiLi?
Hanqi meridyen kavu$turur bizi, hanqi enLem deqi$tirir dünLerimizi?
SöyLe nasıL söner bu sevdanın aLevi.. Kötü kaderin ardı yok, bak yine merhaba ayrıLık..
Peki ya mutLuLuk; onu nerde kaybettik sevqiLi?
Nerde unuttuk o en qüzeL qünLerimizi, nerde dü$ürdük yüreqimizdeki a$k bebeqini?

MutLuLuk kaf daqının ardında da biz adresimi $a$ırıyoruz?
EbabiL ku$unun aqzında da ku$un kanadını mı kırdık, onu yaraLı mı unuttuk? Saramadık mı sevqimizin kanayan yarasını?
Daha ne kadar bo$ voLtaLarLa qidip qeLebiLirim ki o esarete..
qözLerimdeki perdeyi kaLdırmak icin neyi bekLiyorum..
Sevqimi dibine dek tüketip, kendimden nefret etmek mi bana qerekLi oLan..
Ancak böyLe mi mutLu oLacaqım bireyseL ya$amımda?
Her$eyi sonsuza dek konu$mak icin, o son ya da sonsuz cümLeLeri kurmak icin daha ne kadar susacaqım?
Bu bir cıqLık sevqiLi, her qün avaz avaz sustuqum, her qün doya doya yandıqım bir cıqLık!
Ne zaman cıkaracaqım kuLaqımdaki pamukLarı?
Tükeniyorum sevqiLi, hayatı tüketiyorum..
A$kı bozuk para qibi nasıL da umarsızca carcabuk harcıyorum deqiL mi, hüznü bir cocuk qibi nasıL da özenLe suLayıp büyütüyorum..
$a$ırıyorum sevqiLi, $a$ırıyorum..
BöyLe severken, o insanLarın mumLa aradıqı $eyi buLmu$ken, yaratmı$ken, yoketmek icin bunca cabama $a$ırıyorum..

SöyLesene, akLının ucurumunda korka korka kac defa durup direndim?
A$aqı bakmadan buLutLarLa e$ kac dönü$ ya$amı$Lıqım var?
Ben aLı$kınım yaqmurLara da, korkuyorum ya ısLanırsam..
Yaqmurda yetmez mi dersin yüzümdeki maskeyi soymaya..
Bu yüzden aqLıyorum i$te, kendime bunu yaptıqım icin..
Sırf bundan doLayı bebekLeri de sevmiyorum zaten, cünkü qüLü$Leri bana oLmam qerekeni hatırLatıyor..

Nasıl bir aşk bu, nasıl kısır döngüler, yüreğimi paralayan..
Evet hayat acımasız, en az senin kadar biLiyor musun..
YanqınLar ortasında kırık dökük hayaLLere vurqun oLsak da, sadece senLi hayaLLer ba$ tacı, haLa..

                                                                         "ALıntı.."

3/7/2007 - ..

Dün sabaha karşı kendimle konuştum..
Ben hep kendime çıkan bir yokuştum..
Yokuşun başında bir düşman vardı...
Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum..

26/6/2007 - qec kaLdın yiné ..

Sen sustuqum yersin!

KeLimeLerin tükendiqi, cümLeLerin infaz be$iqinde kırk sancıyLa qidip qeLdiqi, sesime sus deqdiqi bir nefessin..
icimi kırbacLayan ses teLLerimin kaLbime takıLmı$ cenqeLLerisin..
$imdi hayatıma yazıLmı$ dipsiz hesapLar var yanqın yerinin teLa$ı icime dü$en..
kayboLan, buLunamayan ve aranan ne varsa icimde ama darmadaqın…
eLLerimi deqdiqim yer kırıLıyor ve kanıyor..
bende sancıyan bir $eyLer var, yakamı bırakmıyor..

Sen durduqum yersin !

Ardına bakmaya biLe cesareti oLmayan, sessizLikte at ko$turan; qitmeyen ve dönmeyen bir adressin..
adımLarına esir dü$mü$ bir yoLcuyum ben; kimsesiz bir yoLun orta yerine zamansız terkediLmi$ bir yoLcu…
qeceye inat adımLar coqaLtan, önünde ar$ boyu yoLLar uzayan..
qitmenin önemini yitirdiqi, dönmenin bir yemin qibi tövbeLendiqi; iki satır arasına sıkı$mı$ bir yoLcuyum ben !
Sen unuttuqum yersin ! qecmi$in sancısıyLa dudak büktüqüm kahırLı yaLnızLıqımın iz dü$ümündeki cizqiLersin..
sahipsiz kayaLarın hınc biriktiren yamacLarına inat kanayan, kanatan bir kedersin..
NasırLı qönLümün ısLak duvarLarına sarıLan biri var $imdi..
icimin ezikLiqinde konakLıyor anıLarı ve qönLümü cürütürcesine bir hasret bırakıyor bana..
İsmini siLiyorum sokakLarımdan ve sokakLar uzuyor, adınsa siL siL bitmiyor…

Sen yoruLduqum yersin !

ayakLarımda biriken adımLarı tüketemediqim $ehirLerdesin..
omuzLarımdan cıqLar yuvarLanıyor vücuduma, koLLarımda yarım kaLıyor yaqmurLar, avucLarıma uqramıyorLar..
dizLeri üstüne cöküyor qencLiqim; bir sava$ın ortasında, boynuma a$kın yuLarı takıLıyor..
tökezLeyen adımLarımdan arta kaLan dü$ü$LerLe qeLiyorum sana..
ben hüzün meydanında dü$ürdüqüm qöz ya$Larımı qanimet sanıyorum.. sen aLdırmıyor, ezip qeciyorsun..

Sen qittiqim yersin !

Varmanın adının anıLmadıqı, buLunamadıqı; fevkinden öte qöc vuran, izsiz yoLLardan medet uman bir yer…
qitmeLere doymayan, dönü$Lere tok bir seyyahın; varamadıqı, oLamadıqı kaf daqının kaLbindeyim ben..
E$ikten öte qitmiyor ruhum korkuyor..
fazLası oLamam; kendinden eksik birinin yarım yamaLak dü$Lerine tutunurum..

Sen bittiqim yersin !

Beni a$kın yaLın haLinde bırakan, ayrıLıqı ve qidi$i kucaqında avutup bana sunan birisin.. Ben; tükenmi$Lik kuyuLarında kendime bir qökyüzü ararken; üstüme toprak serptin..
Artık qözLerimde yoksun..
Hayatımın imLasını siL ba$tan yazarken, aynada qördüqüm benim..
Ve her baktıqımda bir cümLe daha söküyorum kar$ımdan..
Kendimden azaLtıyorum seni !
Sen yittiqim yersin ! yitiren, yitiriLen; hep ben!......
                                                                                                     "ALıntı.."

13/6/2007 - Siyah..

Bir ölümün ardından tutulan yaslara hep siyah eklenirdi..
Ölü siyahla uğurlanırdı..
Peki ben, Ben hangi yanımı öldürmüştüm..
Hangi yanımı hergün öldürmüştümde bu denli siyaha bürünmüştüm..!!

24/5/2007 - ben senden sonra düş oldum..

...nede gülerdim,"sen gittin kokun kaldı bana" ve muadil cümleleri ihtiva eden şiirlere,yazılara..

DOĞRUYMUŞ...

bir koku varmış...

yolda giderken...

araba kullanırken...

televizyon izlerken...

kitap okurken...

gece uyumazken...

yazımı yazarken,aniden hissettiğim bir koku varmış...

hatta şimdi bile...

illa ki o koku...sana dair...biraz tuzlu...biraz ağır...

yok olmuyor...

anlatamıyorum...keşke ifade edebilsem...

keşke...

bir gün unutacağım o kokuyu,tamda buraya yazabilsem...

arşivimden çıkarıp yazımı okurken,belki o kokuyu anımsarım diye bu çaba...

gözyaşı gibi...

o ilk damlasının sıcaklığının hissedilebildiği gerisinin öneminin kalmadığı gözyaşı gibi...

bütün gözyaşları aynımı kokar?..

biraz tuzlu...biraz ağır...

ya da ben ağlayınca senmi kokuyorum...

***

                                                                          "ALıntı ...  Z.K.C "                                

21/5/2007 - BeLkide..

    Bebekken büyüme çabası..
  Çocukken yetişkinlik çabası..
        Yetişkinken ölümü düşünme çabası..
  Ama herdaim bir yaşam çabası....
     Belkide ölüm en mantıklısı.....