bir şubat sabahına uyandığında ben yokum...yok oluyorum yalnız adını bildiğin uzak bir yerde daha söyleyemeden son sözümü üşüyen ellerimi ısıtmak için kulaklarımda çınlayan sesine sokuluyorum...
sitem yOk , yanıLqı yOk.. sOnbahar deqiL , sonuncu biR bahaR var.. Sen yine umutsuzLuk qirdabında debeLenirken, dü$ünceLer aLıp ba$ını qitmi$ken, ben neLer yapıyorum böyLe?...
Sen sustuqum yersin! KeLimeLerin tükendiqi, cümLeLerin infaz be$iqinde kırk sancıyLa qidip qeLdiqi, sesime sus deqdiqi bir nefessin.. icimi kırbacLayan ses teLLerimin kaLbime takıLmı$ cenqeLLerisin.. $imdi...
YaLan..Tohumdur.Bire kırk verir..Verdiği kırkın her biri bir tohumdur ki o da bire kırk verir..*** BiLgi.. Tohumdur. Bire yüz verir.Verdigi yüzün her biri Bir tohumdur...